“คนแปลกหน้า” ที่มีคนแปลกหน้ามาคอยโอบอุ้ม

 
หลังจากเริ่มใช้ Faccebook มาได้ไม่นาน มีอยู่ช่วงหนึ่งที่เริ่มมีความรู้สึกเหมือน deja vu กับสมัย Hi5 คือ "ไม่น่าสมัครเลยกู!!!" 
 
เหตุผลประการสำคัญ คือ มันคงเหมาะกับคนที่มีเวลามากจริงๆ เพื่อเข้าไปคอยดูรูป ดูสเตตัส ตอบโต้กัน แล้วก็ซอกแซ่กไปหาว่าใครเป็นเพื่อนใคร มีรูปอะไรเก๋ๆ ต้องก็ชมกันบ้างตามแต่โอกาสจะอำนวย  ซึ่งจนถึงบัดนี้ยังไม่เคยทำสิ่งเหล่านั้นจริงๆ จังๆ เลย  เหมือนมันต้องใช้ความพยายามมากๆ และใช้เวลามากๆ ในการ in trend แบบนั้น
 
เหตุผลระดับรองลงไป คือ เหมือนเข้าไปแล้วกำลังตกอยู่ในวงลูกเสือชาวบ้าน กระทิงแดง version online ….อันนี้ไม่น่าจะต้องบรรยาย
 
ที่จริงผมไม่เคยคิดจะสมัคร Facebook  แต่เหตุที่เริ่มใช้เพราะเมื่อต้นปีนัดเจอเพื่อนๆ  เพื่อนต่างบอกว่า รูปที่ถ่ายๆ กันนั้นให้เอาไปแลกเปลี่ยนใน Facebook แล้วกัน  ผมจึงยอมสมัครเพราะจะได้ไปดูรูปวันที่นัดเจอนั้นที่อยู่ในกล้องของคนอื่นๆ และแชร์รูปในกล้องผมไปด้วย เรื่องการหาเครือข่ายเพิ่มไม่เคยเป็นเป้าหมายเลย    มองจากมุมนี้ Facebook สำหรับผมไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าสภาพการณ์หลังงานวันกีฬาสีสมัยเรียนสามเสน นั่นคือ วันจันทร์ถัดมาทุกคนจะอัดรูปมาเป็นเล่มๆ แล้วก็มาเวียนกันดูในห้อง มีการเขียนกระดาษสอดเข้าไปว่า ขอสั่งอัดรูปไหนจากกล้องใครบ้าง (เด็กรุ่นน้องๆ ผมมันคงกุมขมับว่า เคยมีวิธี primitive ขนาดนี้ด้วยเหรอ?)  ด้วยวิธีคิดนี้จึงไม่เคยใช้ FB เต็มศักยภาพของมันเท่าไร  อ้อ มีอีกนิดคือใช้บ่นๆ อะไรบ้าง แต่ถ้าเขียนยาวๆ มาเขียน blog ดีกว่า
  
แต่โชคดีของผมกับ FB คือ ความถูกจังหวะในการเป็นสมาชิก  ซึ่งช่วยผมไว้อย่างมากเมื่อเกิดการ block เว็บประชาไท  ผมสามารถเข้าไป save link ของ Prachatai facebook แทน และเก็บไว้ใน account ได้ ทำให้ไม่พลาดความเคลื่อนไหวในประชาไทที่ติดตามอ่านทุกวัน รวมถึงการร่วมแสดงความเห็นจะต้องเป็นสมาชิกก่อน
 
อย่างไรก็ตาม ปรากฏารณ์หนึ่งที่พบเห็นจากการสังวาสของ FB กับการเมืองไทยขณะนี้ คือ คนที่คิดต่าง คิดนอกกรอบ และโน้มเอียงไปทางเสื้อแดงนั้น  ล้วนแต่เข้าไปบ่นๆ กับเยอะมากเรื่องความอีดอัดเมื่อ online community ของตนได้กลายเป็น The Killing Field
 
ตัวอย่างที่น่าสนใจ คือ blog ของ nanoguy ที่บอกเล่าความอึดอัดของเขาไว้ที่ http://nanoguy.exteen.com/20100412/entry  และต่อมา มะเดี่ยว-ชูเกียรติ ได้ตอบคำถามของ nanoguy ผ่านทาง blog ของเขาเอง  มติชนนำคำตอบของมะเดี่ยวมาช่วยเผยแพร่ต่อที่ http://www.matichon.co.th/news_detail.php?newsid=1271232137&grpid=01&catid=
 
คำตอบของมะเดี่ยวมีใจความที่สมบูรณ์ในตัวเองพอสมควร  ผมคิดว่าใครๆ ที่อยู่ในภาวะเดียวกับ nanoguy อ่านแล้วคงอบอุ่นใจขึ้นบ้างกับคำตอบนี้
 
แต่ข้อสังเกตประการหนึ่งที่ผมพอใจ คือ ทุกคนที่มาบ่นตามเว็บบอร์ดหรือ blog หรือ FB ว่า อึดอัดกับภาวะตกอยู่ในวงล้อมลูกเสือชาวบ้านแบบนี้  จะปรากฏความเห็นตามมาในเชิงให้กำลังใจ เห็นอกเห็นใจ แลกเปลี่ยนประสบการณ์ วิธีรับมือ ฯลฯ เสมอ
 
เหมือนกับว่า เมื่อความโหดร้ายในโลกของความเป็นจริงผลักไสเราให้กลายเป็นคนแปลกหน้าในแวดวงที่เราคุ้นเคย  แต่อีกด้านหนึ่ง กลับมีคนแปลกหน้าจำนวนมากที่ไม่รู้จักกันในโลกของความเป็นจริงเข้ามาคอยโอบอุ้มความรู้สึกของเราแทน …เพราะต่างคนต่างกลายเป็นขบถในโลกเดิมของตนเอง
 
Sympathy นี้ ผมเห็นว่าจะเป็นพลังที่สำคัญมากๆ ในอนาคต และกลายเป็นการค้นพบข้อดีอีกข้อของ FB คือคุณไม่ต้องติดแหง็กอยู่ภายในโลกทางกายภาพเท่านั้น
 
ขอให้คิดว่านี่เป็นโชคดีแล้วกันครับ เพราะการได้สัมผัสคนทั้งสองแบบในโลกกายภาพและโลก online (แม้จะไม่อยากสัมผัสในบางด้าน แต่มันเลือกไม่ได้)  เทียบกับหลายคนที่โลกจริงๆ รอบข้างมีแต่พวกเห็นคนเป็นควายและในโลก online ก็เจอแต่เพื่อนที่เห็นคนเป็นควายอีก ชีวิตมันคงมีได้อยู่แค่นั้น
 
จบท้าย ขอเลือกใช้วิธี quote เอาละกัน
 
มีสมาชิกฟ้าเดียวกันคนหนึ่งไปโพสต์ไว้ว่า "คนที่จะเลือกทำอะไรที่แตกต่าง ต้องมีความอดทนและเด็ดเดี่ยว" ข้อความนี้คงไม่ต้องอธิบายอะไร   ส่วนประเด็นเรื่องความขลาดเขลา การยอมเป็นคนลอดหว่างขาคนแบบฮั่นสินบ้าง ถือว่าไม่เลวเลยในบางรูปการณ์
 
"สำหรับชนชั้นกลางหรือ "คนในเมือง" ของสังคมไทยนั้น พวกเขามีความคิดใกล้เคียงกับกลุ่มชนชั้นสูง เกลียดการเปลี่ยนแปลง ดูถูกชนชั้นล่าง ไม่ชอบความวุ่นวาย  แม้จะมีข้อดีว่าอยากเห็นความเป็นธรรม แต่ก็ต้องเป็นความเป็นธรรมในแบบฉบับของพวกเขา" – สุรชาติ บำรุงสุข
 
"ธรรมชาติของความหวาดระแวง คือ มันจะมองหาวัตถุเป้าหมายของตัวมันเอง (object of paranoid) จนอาจกลายเป็นการสร้าง "ปีศาจ" (objectification on projection) ของความหวาดระแวงขึ้นมาเองได้" – เกษียร เตชะพีระ
 
…สำหรับผม ถ้าคนในชาติจะต้อง "เข้าใจกัน" แล้วละก็  ขอเลือกเข้าใจแบบ Post-Structuralism ดีกว่าเข้าใจแบบ Romanticism ครับ
 
Advertisements
ข้อความนี้ถูกเขียนใน Uncategorized คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s